Canzona napulitana

'A Wikipedia.
Jump to navigation Jump to search
Nu guagliunciello e nu vicchiariello che sonano nu mutivo.
Dduje rappresentanti d' 'a canzona napulitana: Renzo Arbore e Mario Trevi
Collabora a Wikiquote « Jesce sole, jesce sole,
Nun te fà cchiù suspirà,
Siente maje che le figliole,
Hanno tanto da prià? »
('E parole d''a primma stofa d''a primma canzona napulitana storica d''o Millequattuciento, 'a primma ca s'hanno nutizie certe. 'E vierze stanno astipate dint''a Bibliuteca Nazziunale 'e Parigge.)

Cu 'e parole canzona napulitana se fa riferimento â museca popolare ca nasce o è nata a Napule.

Chesta particulare forma d'arte nascette ntuorno ô Milledujeciento ma avette 'o periodo 'e cchiù granne successso tra 'a fina e l'Ottuciento e 'o prencipio d''o Noveciento. Fuje propio dinto a chillu periodo d'oro ca nascetteno 'e cchiù belle canzone, 'e cchiù granne puete e i meglio museciste napulitane.

'E ccanzone nate dinto a chillu periodo, c''o tiempo, fujeno chiammate "classiche" e ancora ogge, a distanza 'e cchiù 'e nu secolo, so' ancora cantate d''e meglio cantante napulitane, taliane e straniere e so' apprezzate pe' tutto 'o munno.

C''o tiempo, se tennero pure varie festivàl 'e museca napulitana, comm''o Festival 'e Napule e, primma ancora, chell'e Piererotta.

Strumiente[càgna | càgna surgente]

'E strumiente classiche d''a canzóna napulitana songo 'o manduline e 'a chitarra. A chisti ccà s'ajjontene 'e tamorre e tamburielle, 'a caccavella, 'o putipù, 'e triccaballacche, 'o calascione, 'e nacchere, 'o scetavaiasse e ll'ati strumiente costruite spisso cu 'a manera artigianale.

Storia[càgna | càgna surgente]

Si se levane 'a miezo 'e villanelle e 'e ccanzone popolare 'e primma d''o 1800 (ca nun tenevene ancora pricisamente 'a struttura d''a melodia e d''a lirica), paricchie studiuse fanno nascere 'a canzone napulitane int''o 1835 c''o piezzo Te voglio bene assaje. 'E pparole fujene scritte d''o poete Raffaele Sacco e 'a museca nce 'a mettette 'o maestro Francesco Campanella. 'A canzone fuje presentata 'o 7 'e settembre d''o 1835 â "Festa 'e Piererotta".